مورد: دارای عطریت و قوت قبض و تلطیف ملایم و مقوی اعضاست. ضماد برگ آن به زیر ناف، اسهال مرارى و سوداوى را مفید است. نشستن در طبیخ برگ آن برای خروج مقعد و رحم و سیلان آن مفید است و چون آن را بکوبند و آب آن را بر مقعد که برآمده باشد بمالند به جاى خود رود و دیگر برنیاید. ضماد برگ آن مسکن اورام حار و بثور و قروح است. ضماد آب برگ آن با عفص سبز و عدس و گل سرخ و اقاقیا بر اعضا و اعصابى که وهن و سستی به آنها عارض شده و پیران بینهایت مفید است. همچنین شستن بدن با آب برگ مطبوخ آن خصوصا دانه آن و ضماد سائیده دانه آن در حمام جهت تقویت بدن و نشف رطوبات غریبه مرخی از جلد نافع است.
جفت بلوط: مجفف قوى و رادع و جهت جراحات و حبس سیلان خون و رطوبات و فتق، نافع و بدل آن گلنار و گویند پوست انار و مورد است.
مازو: حابس و مانع سیلان رطوبات است. ضماد پخته آن در آب جهت اورام مقعد و بروز آن و بروز ناف اطفال خصوصا با سرکه مفید است. ضماد آن رادع و محلل اورام میباشد.
عدس: قابض و مسکن غلیان خون و مغلظ آن و مانع سلوک آن در عروق تنگ است. غرغره آب طبیخ آن جهت قلاع دهان و خناق مفید است.
گلنار: قابض و حابس سیلانات و رادع و مجفف و مقوى اعضا و جهت استحکام دندان و لثه و اسهال دموى و صفراوى و رطوبی و زلق امعا و سحج و قرحه آن و نزف الدم هر عضو و ادرار طمث و بواسیر و جرب و حکه و منع ریختن مواد به معده و فتق مفید است. ضماد آن جهت التیام جراحات و بدبوئی زیر بغل و منع تزاید اورام و انصباب به سوى آن اعضا و ذرور آن جهت نزف الدم قروح و سحج نافع است.
گز: آب طبیخ آن جهت خروج مقعد نافع است. ثمر آن رادع مواد و مقوى چشم و لثه و معده و جگر و سپرز و مانع نفث الدم و سیلان خون و انصباب نزلات و اسهال صفراوى و رطوبی و رافع رطوبت رحم است. و مضمضه به طبیخ آن جهت تقویت لثه و تاکل اسنان و حرکت آنها و جهت قطع دم و درور طمث و بواسیر نافع است. ضماد آن موجب تشدید اعصاب مسترخی میباشد. حمول آن جهت رفع رطوبات رحم و فرج و سیلان آن نافع است.
زاج: بسیار قابض و جالی است. طلاى زاج با آب گشنیز جهت جرب و حکه و خشک ریشه بستن زخمها و ذرور آن جهت قروح خبیثه و نزف الدم همه اعضا مفید و فرزجه و حمول آن با آب گندنا جهت نزف الدم رحم نافع است.
مجموع این مفردات، با ایجاد قبض در ناحیه مورد استفاده باعث دفع رطوبات زاید و سپس تقویت عضو میشوند بهطوری که از ریزش مواد بیشتر به آن عضو جلوگیری میکنند. همچنین با تغلیظ خون و تنگ کردن عروق میتوانند خونریزی اعضا را متوقف کنند.
اجزاء فراورده: مورد، جفت بلوط، گز، عدس، گلنار، مازو، زاج
نحوه اثر دارو از دید طب سنتی: قابض، مقوی، مجفف، رادع، مسکن غلیان خون
مزاج کلی دارو: معتدل مایل به سردی
منع مصرف: در زمان خونریزی شدید پریود و اگزما یا آسیب پوستی وسیع مصرف نشود. استفاده مجدد از مایع جوشانده شده و غرغره کردن یا خوردن این دارو ممنوع است.
در خشکی و التهاب پوست، با احتیاط مصرف شود. احتمال حساسیت به دارو وجود دارد و قبل از مصرف حتما تست شود.
عوارض جانبی: در افراد دارای پوست حساس ممکن است باعث خشکی پوست شود.
دستور مصرف: برای هر بار مصرف، دو قاشق غذاخوری از پودر را با یکونیم لیوان آب بجوشانند تا یک لیوان آب باقی بماند. مایع را تا گرم است صاف نموده و با مقداری آب ولرم مخلوط کرده و دوش واژینال بگیرند، یا آن را داخل ظرفی ریخته و مقداری آب به آن اضافه نمایند و روزی ۲ بار (هر بار ۲۰ دقیقه) داخل آن بنشینند. براساس تشخیص پزشک نحوه مصرف دارو ممکن است تغییر یابد.
تداخلات دارویی: گزارش نشده است.
مصرف در حاملگی و شیردهی: در بارداری مصرف نشود.
نکات قابل توصیه: این دارو در زمان پاکی و لکه بینی قابل مصرف است. بر اثر مصرف دارو ممکن است ترشحات رحم افزایش یابد که نباید باعث نگرانی شود و نشانه دفع مواد و پاکسازی رحم است. این دارو میتواند برای رفع ورمهای صلب رحم مانند فیبرم و میوم مفید باشد.
منابع:
- عقیلی خراسانی، مخزن الادویه، تهران: انتشارات باورداران، ۲۰۰۱
- ابن سینا، قانون فی الطب، جلد ۱، بیروت: انتشارات العلامی، ۲۰۰۵
- عقیلی خراسانی، خلاصه الحکمه، جلد۲، قم: اسماعیلیان، چاپ: اول، ۱۳۸۵
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.